Diğergam Olmak Ne Demek? Bir Anın Ardında Kalan İz
Kayseri’nin o soğuk kış sabahlarından birinde, daha gözlerimi açarken bile içimde bir huzursuzluk vardı. Güne başlamak, her sabah olduğu gibi beni bir yandan heyecanlandırıyor, bir yandan da biraz tedirgin ediyordu. Ama o sabah, farklıydı. Gözlerimi tam açmamla birlikte, aklıma gelen ilk şey, bir zamanlar çok değer verdiğim birinin bana “diğergam” olmayı öğrettiği anıydı.
O anı hatırladım ve birden düşünmeye başladım: Diğergam olmak ne demek? Bunu ne zaman hissettim? Neden bazı insanlar diğergamken, diğerleri sadece kendi dünyalarına hapsoluyor? O sorular aklımı kurcalarken, biraz geriye gitmek, o eski hatırlara bakmak istedim.
Bir Arkadaşın Gölgesinde
Üniversite yıllarımda, çok yakın bir arkadaşım vardı. Adı Elif. Herkesin bir Elif’i vardır değil mi? O kadar derin, o kadar içten ve saf ki, yanında olduğunuzda gerçekten var oluyormuşsunuz gibi hissediyorsunuz. O anlarda, dünyadaki tüm kötülüklerin bir kenara itildiğini ve sadece iyi niyetin hakim olduğunu düşünüyorsunuz. O kadar farklıydı ki, bazen aramızda bir şeyler oluyordu, ama ben her zaman her şeyin onu üzmeyeceğini, onun da iyiliğiyle herkesi dönüştürebileceğini hayal ediyordum.
Bir gün, bana şöyle demişti: “Bazen insan, başkalarının yüklerini almak için kendi yükünü geri plana atar. Ama unutma, bu o kadar da kolay bir şey değil. Diğergam olmak… İnsanın kendinden önce başkalarını düşünmesi demek.” O zamanlar, genç bir kafayla anlamamıştım. “Evet, ne kadar güzel bir söz,” demişimdir belki. Ama sonra, o günün öğleden sonrasında yaşadığım bir olay, her şeyi değiştirdi.
O Anın Ardında Kalan İz: Diğergam Olmanın Gerçek Yüzü
Bir öğleden sonraydı, Kayseri’nin sakin caddelerinden birinde yürürken, Elif’in başı dertte olduğunu fark ettim. Gözlerinde bir şeyler vardı. Normalde gülümsemesiyle tanınan, neşeli biriyken, o gün garip bir sessizlik vardı. Hemen yanına gittim ve “Ne oldu?” dedim. Önce bir sessizlik oldu, sonra gözleri dolmaya başladı. “Bana yardım et, ne olur. Yardım edebilecek birine ihtiyacım var” dedi.
O anda bir şey hissettim; o kadar derin bir boşluk vardı ki, Elif’in gözlerinde, bir şeyler eksikti. Ama o an, “yardım et” diyen birinin benden beklediği sadece fiziksel bir yardım değildi, ruhsal bir şeydi. Elif’in sorunu o kadar karmaşıktı ki, ben de bir anda çözüm bulamamıştım. Ama ona moral vermek, sadece varlığımı hissettirmek istedim. O an, diğergam olmanın ne demek olduğunu tam olarak anlamıştım.
Her ne kadar kişisel olarak zor bir durumdan geçiyor olsam da, Elif’i dinlemek ve ona yardımcı olmak, sanki tüm dünyayı o an çözebilirmişim gibi hissettirdi. Çünkü diğergam olmak, yalnızca başkalarını düşünmek değil, onların duygusal yüklerini hafifletmek ve bir şekilde onların yanında olabilmek demekti.
Diğergam Olmak, Kendini Unutmak Değildir
Bir süre sonra, Elif’in sorunu çözüldü. Ama ben o günden sonra fark ettim: Diğergam olmak, kendi ihtiyaçlarını göz ardı etmek, kendini unutmak değilmiş. Birinin yanında olmak, ona destek vermek demekmiş, ama aynı zamanda kendi sınırlarını da koruyarak yapmak demekmiş. Elif’e yardımcı olabildim ama kendimi kaybetmedim. Yardım etmek, fedakarlık yapmak, başkalarını düşünmek, ancak kendine de zarar vermemek demekti.
Elif’in gözlerindeki huzur, o kadar tatmin ediciydi ki, bir gün bu olayları hatırlayarak yazdığımda, “Evet, işte bu!” diyeceğimi biliyorum. Diğergam olmak, karşılık beklememek değil, gerçekten kalpten bir şeyler verebilmekti.
Sonuçta Ne Öğrendim?
O gün, uzun bir yürüyüşün sonunda, diğergam olmanın aslında ne demek olduğunu tam olarak öğrenmiş oldum. Başkalarını ön planda tutmak, onların iyi olmasını istemek ve onlara bir şekilde yardımcı olmak, insanın kendisini bulmasıydı. Kendine güvenerek, hem kendi duygusal yükünü taşımak hem de başkalarına yardımcı olmak… Bu, bir insanın ruhunu ne kadar güçlendirebileceğini gösteriyor.
Kayseri’nin o soğuk sabahında, düşünürken fark ettim ki, bu yazıyı yazarken bile bir parça Elif’in bana öğrettiklerini, burada size aktarıyorum. Çünkü bazen, ne kadar uzakta olsak da, birinin bize verdiği öğreti, yüreğimizin derinliklerinde hep canlı kalır.
Diğergam olmak, aslında hiçbir zaman kaybolmayan bir iz bırakmak gibidir.